คุณรู้เกี่ยวกับโยเซมิตีเพียงใด
崖อันแข็งแกร่ง น้ำตกอันสวยงาม และต้นสนยักษ์ของโยเซมิตีได้สร้างแรงบันดาลใจให้แก่นักท่องเที่ยวมาเป็นเวลานาน แบบทดสอบหกข้อ ตั้งแต่ง่ายไปถึงยาก พร้อมคำอธิบายที่ชัดเจน
คุณรู้หรือไม่?
- ยอดของฮาล์ฟ โดมสามารถเข้าถึงได้โดยการเดินป่าที่หนักหน่วง ซึ่งลงท้ายด้วยการปีนเขาโดยใช้สายเคเบิล เนื่องจากความนิยมของมัน นักเดินป่าจำเป็นต้องขอใบอนุญาต ซึ่งได้รับรางวัลผ่านการจับรางวัล
- ต้นสนยักษ์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่ที่สุดบนโลกตามปริมาณ เปลือกหนาของพวกมันที่ทนต่อไฟช่วยให้พวกมันอยู่รอดจากไฟป่า และความร้อนจากไฟช่วยปลดปล่อยเมล็ดจากกระโดงของพวกมัน
- Tunnel View ใกล้ทางเข้าด้านใต้ของสวนแห่งชาติ นำเสนอภาพพยนกรมาของเอล แคปิตัน เบรดัลเวล ฟอล และฮาล์ฟ โดมในฉากเดียว เป็นจุดชมวิวที่ได้รับการถ่ายภาพมากที่สุดในระบบสวนแห่งชาติ
หุบเขาที่แกะสลักโดยน้ำแข็ง
หุบเขาโยเซมิตีได้รูปร่างจากธารน้ำแข็งที่ขูดและขัดหินแกรนิตเป็นระยะเวลาหลายแสนปี ทำให้เกิดหน้าผาสูงชันและหุบเขาแขวน ซึ่งตอนนี้มีน้ำตกไหลลงมา นอกเหนือจากหุบเขาที่มีชื่อเสียง สวนแห่งชาติยังประกอบด้วยทุ่งแห่งสูง ทะเลสาบ และป่าต้นสนโบราณ และถือเป็นหนึ่งในสวนแห่งชาติที่ได้รับการเยี่ยมชมมากที่สุดในประเทศ
ยักษ์หินแกรนิต
หน้าผาของโยเซมิตีสร้างจากหินแกรนิตที่เกิดจากการหลอมตัวของแม็กม่าลึกลงไปใต้พื้นดิน เมื่อเวลาผ่านไป การยกตัวและการกัดเซาะเปิดเผยหินออกมา และธารน้ำแข็งแกะสลักหินให้เป็นโดมและกำแพง ใบหน้าชันเชิงของฮาล์ฟ โดมและกำแพงอันกว้างใหญ่ของเอล แคปิตันเป็นหนึ่งในโครงสร้างหินที่อาจจำได้มากที่สุดในโลก
เมืองหลวงการปีนเขาหิน
ตั้งแต่ยุค 1950 โยเซมิตีได้เป็นศูนย์กลางของการปีนเขาหิน นักปีนเขาได้พัฒนาเทคนิคและอุปกรณ์ใหม่บนผนังหินขนาดใหญ่ของโยเซมิตี และเส้นทางเช่น "เดอะ โนสต์" บนเอล แคปิตันกลายเป็นตำนาน วันนี้นักปีนเขาจากทั่วโลกมาเพื่อทดลองความสามารถของตนบนหินแกรนิตของสถานที่นี้
น้ำตกตามฤดูกาล
น้ำตกของโยเซมิตีได้รับน้ำจากการละลายของหิมะเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นจึงมีน้ำไหลแรงที่สุดในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิและต้นฤดูร้อน ในช่วงปลายฤดูร้อน น้ำตกบางแห่งจะไหลน้อยลง หรือแห้งขาดไปเลย การเยี่ยมชมในเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายนให้การมองเห็นน้ำตกโยเซมิตีและเบรดัลเวล ฟอลที่มีพลังมากที่สุด
การปกป้องหุบเขา
หุบเขาโยเซมิตีและมาริโพซา โกรฟได้รับการสงวนไว้เพื่อการปกป้องครั้งแรกในปี 1864 ก่อนที่โยเซมิตีจะกลายเป็นสวนแห่งชาติในปี 1890 สวนแห่งชาติได้ทำงานเพื่อลดการจราจร บูรณะทุ่งหญ้า และปกป้องสัตว์ป่า โดยสมดุลระหว่างการเข้าถึงและการอนุรักษ์สำหรับนักท่องเที่ยวลายล้านคนต่อปี
ภาพถ่ายและศิลปะ
ช่างภาพ แอนเซล แอดัมส์ ได้ทำให้โยเซมิตีเป็นที่รู้จักด้วยภาพขาวดำอันโดดเด่นของหน้าผาและท้องฟ้า งานของเขาช่วยเพิ่มการสนับสนุนในการปกป้องสถานที่ป่าโพไพร่ และภาพถ่ายของเขายังคงเป็นภาพภูมิทัศน์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดที่เคยสร้างสรรค์มา