Hoe goed ken jeBryce Canyon?
Bryce Canyon staat bekend om duizenden oranje rotsige spitsen die hoodoos heten. Zes vragen, van makkelijk tot moeilijk, met uitleg.
Wist je dat?
- Bryce Canyon is genoemd naar Ebenezer Bryce, een pionier die in de jaren 1870 in de buurt woonde. Naar verluidt beschreef hij het als 'een verdraaid lastig plek om een koe te verliezen'.
- Thor's Hammer, een hoodoo met een groot blok in balans bovenop, is een van de bekendste formaties van Bryce Canyon. Het kan worden gezien vanaf Sunset Point en langs het Navajo Loop Trail.
- Het Astronomy Festival van het park trekt elke zomer duizenden bezoekers. Vrijwilligers zetten telescopen op zodat bezoekers planeten, sterrenhopen en verre sterrenstelsels kunnen bekijken vanaf een van de donkerste plekken in Noord-Amerika.
Een bos van steen
Bryce Canyon National Park beschermt een spectaculair landschap van hoodoos, vinnen en ramen uitgehouwen in de kleurrijke kalksteen van het zuiden van Utah. In tegenstelling tot de diepe canyons in de buurt, is Bryce een verzameling van amfitheaters langs de rand van een hoog plateau. De uitzichtpunten, wandelpaden en nachtelijke hemel maken het een van de meest onvergetelijke parken in het Amerikaanse zuidwesten.
Hoe hoodoos ontstaan
Hoodoos beginnen als rotwanden die 'fins' worden genoemd. Bevriezen en ontdooien verbreden scheuren, waardoor ramen ontstaan die uiteindelijk instorten en lange spitsen achterlaten. Een hardere rotkap bovenop veel hoodoos beschermt de zachteren lagen eronder, wat erosie vertraagt en hen hun karakteristieke vormen geeft.
Kleuren in de rots
De hoodoos van Bryce gloeiën in tinten oranje, rood, roze en wit. Ijzeroxiden geven de rots zijn roodachtige tinten, terwijl mangan purperen tinten toevoegt. De kleuren veranderen met het licht, en zonsopgang bij uitzichtpunten zoals Sunrise Point is vooral dramatisch.
Wandelen tussen hoodoos
Paden zoals de Navajo Loop en Queen's Garden dalen van de rand het amfitheater in, kronkelend tussen hoodoos. Het beroemde 'Wall Street'-gedeelte gaat door een smalle spleet met hoge rotwanden. De klim terug omhoog kan vermoeiend zijn vanwege de grote hoogte.
Winter in Bryce
Sneeuw bedekt de hoodoos in de winter vaak, wat een opvallend contrast schept tussen witte sneeuw en oranje rots. Het park is het hele jaar open, en bezoekers kunnen sneeuwschoenen dragen en langlaufen langs de rand. Temperaturen kunnen 's nachts ver onder nul dalen.
Het landschap beschermen
Bryce Canyon werd in 1928 nationaal park. De broze rotsformaties en grondsoorten kunnen beschadigd worden door buiten de paden te lopen, dus bezoekers wordt gevraagd op de paden te blijven. Inspanningen om lichtvervuiling te verminderen helpen ook het beroemde nachtelijke hemel van het park te beschermen.
Fauna op het plateau
Ondanks de rotsachtige omgeving ondersteunt Bryce Canyon een verrassende verscheidenheid aan fauna. Utah-prairiehonden, een bedreigde soort, leven in de weiden van het park, en muildieren, pronghorns en meer dan 175 vogelsoorten kunnen er worden aangetroffen. Oude bristlecone pijnen, onder de oudste levende bomen, groeien op enkele blootgestelde berggen.