Hoe goed ken je Kim Yeon-koung?
Kim Yeon-koung wordt beschouwd als de grootste Koreaanse volleybalster aller tijden. Deze zes vragen volgen haar 20-jarige carrière over vier landen.
Wist je dat?
- Kim was zo populair dat in het seizoen 2024–25 de thuiswedstrijden van haar team de top twaalf plaatsen van de bezoekerstatistieken van de competitie vulden. Het gemiddelde aantal toeschouwers thuis was bijna dubbel zo hoog als het competitiegemiddelde, en commentatoren maakten zich zorgen over hoe de sport fans zou kunnen houden na haar pensioen.
- In 2021 werd Kim een van de weinige volleybalsters die het miljoen volgers passeerde op Instagram. Haar berichten, vaak grappig en down-to-earth, hielpen nieuwe fans naar vrouwenvolleybal in Korea, Turkije en ver daarbuiten te brengen, en zij werd een populaire gast in televisieshows.
- Kim beëindigde haar Koreaanse carrière met vijf competitietitels, gewonnen in 2006, 2007, 2008, 2023 en 2025. De lange pauze daartussenin weerspiegelt de vele jaren die zij in het buitenland speelde, en het maakte haar late-carrière-titels met de Pink Spiders extra emotioneel voor fans.
Een carrière over vier landen
Kim Yeon-koung werd in 1988 geboren in Ansan, Zuid-Korea, en werd direct na de middelbare school professioneel in 2005. Over 20 jaar speelde zij in Zuid-Korea, Japan, Turkije en China, en won zij titels en individuele onderscheidingen in verschillende competities. Koreaanse media beschreven haar vaak als een speelster die eens in de honderd jaar voorbij komt. Zij was ook een leider buiten het veld en was aanvoerder van het nationale team en sprak zich uit voor betere omstandigheden voor speelsters.
Het thuisland verlaten
Na het Koreaanse circuit te domineren verhuisde Kim in 2009 naar het buitenland, eerst naar JT Marvelous in Japan en vervolgens, in 2011, naar Fenerbahçe in Istanboel. Op dat moment hadden maar weinig Aziatische speelsters succes in Europa's top competities. In Turkije won zij competitietitels en de Champions League, werd zij een van de best betaalde vrouwen in de sport en bouwde zij een enorme aanhang onder Turkse voetbalfans op. Zij speelde later in China voor Shanghai voordat zij naar Korea terugkeerde.
Het leiderschap van haar land
Voor Zuid-Korea bereikt Kim twee keer de halve finales van de Olympische Spelen, in Londen 2012 en Tokio 2020, en eindigde beide keren vierde. In Tokio was zij een van de vaandeldragers van haar land bij de openingsceremonie. Haar emotioneel leiderschap tijdens de verrassende run van het team naar de halve finales, inclusief overwinningen tegen hoger geplaatste teams, trok recordkijkcijfers in Korea. Zij stopte met internationaal volleybal na die Spelen.
Het laatste seizoen
Kim kondigde in februari 2025 aan dat zij aan het einde van het seizoen zou stoppen, hoewel zij nog steeds een van de beste speelsters van de competitie was. Haar afscheidswedstrijden waren uitverkocht in heel Korea, en de thuiswedstrijden van haar team trokken bij lange na de grootste menigten van de competitie. Na het winnen van het kampioenschap zei zij dat zij zich altijd had voorgesteld dat zij aan de top zou eindigen, met de beker in handen. Later werd een speciale all-star-tentoonstellingsserie ter ere van haar gehouden.