Quiz o serialach telewizyjnych
Każda binge-watch pamiętać powinna decyzje podjęte w latach pięćdziesiątych.
Test wiedzy o telewizji: jak powstają seriale, gdzie pochodzą słowa używane w branży i które eksperymenty stały się standardem. Ten test skierowany jest do każdego widza, niezależnie od tego, jakie seriale oglądałeś w dzieciństwie.
Czy wiesz?
- Pierwsza legalna reklama telewizyjna w Stanach Zjednoczonych została wyemitowana 1 lipca 1941 roku, przed meczem baseballu w Nowym Jorku. Trwała dziesięć sekund, pokazywała tarczę zegara na mapie kraju i kosztowała producenta zegarków Bulova zaledwie dziewięć dolarów.
- „Ulica Sezamkowa“, emitowana po raz pierwszy w 1969 roku, była niezwykła, ponieważ badacze testowali jej segmenty na dzieciach przed emisją. Jeśli młodzi widzowie odwracali wzrok od ekranu podczas testu, sekwencję przepisywano. To podejście uczyniło ją jednym z najczęściej badanych programów w historii telewizji.
- Piloty do telewizorów są starsze niż wielu ludzi myśli. Model przewodowy o nazwie Lazy Bones pojawił się na rynku w 1950 roku, a bezprzewodowy wykorzystujący wiązkę światła pojawił się w 1955 roku. Wersja z 1956 roku działała dzięki wysokim dźwiękom z małych metalowych prętów, których hałas dał pilocie przydomek „klikacz“.
Jak seriale telewizyjne nabrały swojego dzisiejszego wyglądu
Telewizja nie była dziełem jednego wynalazcy. Po eksperymentach mechanicznych z lat dwudziestych Amerykanin Philo Farnsworth przesłał pierwszy w pełni elektroniczny obraz w 1927 roku, a inżynierowie z kilku krajów ulepszali ten pomysł. W listopadzie 1936 roku BBC rozpoczęła pierwszą na świecie regularną usługę wysokiej rozdzielczości z Alexandra Palace w Londynie. Regularne programy, harmonogramy i koncepcja cotygodniowego serialu pojawiły się szybko.
Sezony, piloty i formaty
Kształt serialu zależy od tego, gdzie jest tworzony. Sieci telewizyjne w Stanach Zjednoczonych tradycyjnie zamawiały epizod próbny – pilot – a następnie sezon około 22 odcinków emitowanych między jesienią a wiosną. Brytyjskie seriale były zwykle znacznie krótsze, często sześć odcinków napisanych przez jedną lub dwie osoby. W Ameryce Łacińskiej telenovela opowiada jedną kompletną historię przez około sto lub więcej odcinków, a następnie się kończy, w przeciwieństwie do opery mydlanej, która jest przeznaczona do trwania bez ostatecznego rozdziału.
Liczenie widowni
Ponieważ reklamodawcy opłacali większość programów, nadawcy musieli wiedzieć, kto ogląda. W Stanach Zjednoczonych firma Nielsen rozpoczęła pomiary widowni telewizyjnej w 1950 roku, używając dzienników, a później liczników podłączonych do odbiorników w przykładowych domach. Wskaźnik to procent wszystkich gospodarstw domowych nastawionych na program. Największą widownię serialu emitowanego tam ma wciąż ostatni odcinek dramatu komediowego M*A*S*H z 1983 roku, oglądany przez około 106 milionów ludzi.
Od harmonogramów do streamingu
Przez dziesięciolecia widzowie musieli być przed ekranem o odpowiedniej porze. Domowe magnetowidy z końca lat siedemdziesiątych wprowadzały przesunięcie czasowe, a zestawy DVD na płytach zachęcały ludzi do oglądania kilku odcinków z rzędu. Usługi streamingowe pojawiły się w 2007 roku, a od 2013 roku niektóre zaczęły wydawać cały sezon tego samego dnia. Scenarzyści odpowiedzieli dłuższymi, bardziej powiązanymi historiami, a osoba odpowiadająca za ogólny kierunek twórczy serialu stała się znana jako showrunner.