แบบทดสอบรายการโทรทัศน์

วิธีการที่รายการโทรทัศน์มาได้ด้วยรูปลักษณ์ในปัจจุบัน

โทรทัศน์ไม่ได้เป็นผลงานของนักประดิษฐ์คนเดียว หลังจากการทดลองแบบเครื่องกลของทศวรรษ 1920 Philo Farnsworth ชาวอเมริกันส่งภาพอิเล็กทรอนิกส์ที่สมบูรณ์แรกในปี 1927 และวิศวกรจากหลายประเทศได้ปรับปรุงแนวคิดนี้ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2479 BBC เริ่มบริการความคมชัดสูงระดับโลกครั้งแรกจากพระราชวัง Alexandra Palace ในลอนดอน รายการปกติ ตารางเวลา และแนวคิดของซีรีส์รายสัปดาห์ตามมาอย่างรวดเร็ว

ฤดูกาล ตัวอย่างสิ่งสร้างสรรค์ และรูปแบบ

รูปลักษณ์ของซีรีส์ขึ้นอยู่กับสถานที่สร้างสรรค์ เครือข่ายโทรทัศน์อเมริกันแบบดั้งเดิมสั่งตอนทดลองชื่อ pilot จากนั้นจึงสั่งฤดูกาลประมาณ 22 ตอน ออกอากาศระหว่างฤดูใบไม้ร่วงและฤดูใบไม้ผลิ ซีรีส์สหราชอาณาจักรมักจะสั้นกว่ามาก มักจะมี 6 ตอนเขียนโดยบุคคล 1-2 คน ในละตินอเมริกา telenovela บอกเรื่องราวที่สมบูรณ์ในประมาณร้อยตอนหรือมากกว่านั้นแล้วจบสิ้น ซึ่งแตกต่างจากละครโทรทัศน์ที่ออกแบบมาเพื่อทำงานต่อไปโดยไม่มีตอนจบสุดท้าย

นับจำนวนผู้ชม

เนื่องจากผู้โฆษณาจ่ายค่าใช้จ่ายสำหรับรายการส่วนใหญ่ ผู้ถ่ายทำจำเป็นต้องรู้ว่าใครกำลังดูอยู่ ในสหรัฐอเมริกา บริษัท Nielsen เริ่มวัดผู้ชมโทรทัศน์ในปี 1950 โดยใช้บันทึกประจำวันและต่อมาแบบมิเตอร์ติดอยู่กับชุดในบ้านตัวอย่าง อัตราคือเปอร์เซ็นต์ของครัวเรือนทั้งหมดที่ตั้งเป็นรายการ ผู้ชมที่มากที่สุดสำหรับตอนของงานเขียนสคริปต์ที่นั่นยังคงเป็นตอนสุดท้ายของซิทคอม-ดราม่า M*A*S*H ในปี 1983 ซึ่งมีผู้ชมประมาณ 106 ล้านคน

จากตารางเวลาไปยังการสตรีมมิ่ง

เป็นเวลาหลายทศวรรษที่ผู้ชมต้องอยู่หน้าชุดในเวลาที่เหมาะสม เครื่องบันทึกวิดีโอในบ้านในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ได้นำเสนอ time-shifting และกล่องสารคดี DVD ต่อมาส่งเสริมให้ผู้คนดูตอนหลายตอนติดต่อกัน บริการสตรีมมิ่งมาในปี 2550 และตั้งแต่ปี 2556 บางคนเริ่มปล่อยฤดูกาลทั้งหมดในวันเดียวกัน นักเขียนตอบสนองด้วยเรื่องราวที่ยาวขึ้นและเชื่อมโยงกันมากขึ้น และบุคคลที่รับผิดชอบโดยรวมในทางสร้างสรรค์ของซีรีส์จึงกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ showrunner