คุณรู้จักไวกิงได้ดีแค่ไหน?

นอกเหนือจากการปล้น

ไวกิงมักถูกจำไว้เพียงว่าเป็นชาวปล้น แต่ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ช่างฝีมือ และพ่อค้า เรือของพวกเขาที่น่าทึ่งพาพวกเขาผ่านแม่น้ำและมหาสมุทร จากอเมริกาเหนือถึงตะวันออกกลาง พวกเขาก่อตั้งเมืองต่างๆ ค้าขายสินค้าเช่นขนสัตว์และเหม่พ และทิ้งรอยความทรงจำไว้บนภาษาและชื่อสถานที่

ช่างต่อเรืออันชำนาญ

เรือยาวไวกิงมีน้ำหนักเบา มีความยืดหยุ่น และเร็ว ด้วยตัวเรือที่เบา ซึ่งสามารถแล่นไปในทะเลเปิดและแม่น้ำ สร้างจากแผ่นไม้ที่ทับซ้อนกัน พวกเขาสามารถแบกหรือลากเรือไปบนดินระหว่างแม่น้ำได้ ซึ่งทำให้ไวกิงสามารถเดินทางลึกเข้าไปในยุโรป

พ่อค้าข้ามทวีป

พ่อค้าไวกิงเดินทางไปตามแม่น้ำในรัสเซียเพื่อเข้าถึงคอนสตันตินโนเปิลและแบกแดด เหรียญเงินของอาหรับมากมายได้ถูกค้นพบในสแกนดิเนเวีย ซึ่งแสดงว่าเครือข่ายการค้าของพวกเขาไปถึงไกลแค่ไหน ตลาดเช่น เบียร์กา ในสวีเดนและเฮเดบี ในเดนมาร์ก กลายเป็นศูนย์กลางการค้าที่คึกคักคั่น

ผู้ตั้งถมถิ่นและเกษตรกร

ไวกิงตั้งถมถิ่นในสถานที่เช่น ไอซ์แลนด์ กรีนแลนด์ หมู่เกาะแฟโร และส่วนหนึ่งของบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ในไอซ์แลนด์ พวกเขาสร้างรัฐสภา อัลธิงในปี 930 ซึ่งมักถูกอธิบายว่าเป็นรัฐสภาที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก

เรื่องราวและซากา

สิ่งมากมายที่เราทราบมาจากซากา เรื่องราวที่เขียนลงไว้ในไอซ์แลนด์ในศตวรรษที่ 13 และ 14 พวกเขาอธิบายเรื่องการเดินทาง ครอบครัว และการขัดแย้ง ผสมประวัติศาสตร์กับตำนาน และพวกเขายังคงเป็นส่วนสำคัญของวรรณกรรมไอซ์แลนด์

คำที่เราสืบทอดมา

ภาษาอังกฤษยืมคำมากมายจากภาษาเก่านอร์ส รวมถึง 「sky」 「egg」 「window」 「knife」 และ 「husband」 ชื่อสถานที่ที่ลงท้ายด้วย 「-by」 หรือ 「-thorpe」 ในเหนือประเทศอังกฤษมักจะทำเครื่องหมายการตั้งถมถิ่นไวกิงในอดีต

บ้านไวกิงในชีวิตประจำวัน

ไวกิงส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในบ้านยาว อาคารขนาดใหญ่ที่มีผนังหนาทำจากไม้ หิน หรือหญ้า และมีเตาไฟไว้สำหรับประกอบอาหารและความอบอุ่น ครอบครัวมักทำให้สัตว์ของพวกเขาอาศัยในอาคารด้วยในฤดูหนาว ซึ่งช่วยให้ทุกคนอบอุ่น งานประจำวันรวมถึงเกษตรกรรม ตกปลา ทอผ้า และทำเครื่องมือ และบ้านเรือนจำนวนมากสามารถบ้านเอกเทศเป็นอันมากได้