Quiz over Machu Picchu
Elk februari sluit het klassieke pad naar Machu Picchu.
Gebouwd door de Inca hoog in de Andes, blijft Machu Picchu ingenieurs verbazen. Deze quiz verkent de naam, de steenwerk, de verborgen fundamenten en hoe het de mondiale aandacht trok.
Wist je dat?
- De gesneden steen die bekend staat als de Intihuatana, vaak vertaald als 'zonnepaal', staat op een hoog punt van de site. Onderzoekers geloven dat het gerelateerd was aan Inca-sterrenkunde en ceremonies, met zijn hoeken en randen die verband houden met de beweging van de zon door het jaar.
- Een studie uit 2021 met koolstof-14-datering van menselijke resten ontdekte dat Machu Picchu rond 1420 bewoond was, ongeveer twee decennia eerder dan historici uit Spaanse koloniale documenten hadden geschat. Het toont aan hoe wetenschappelijke datering kan verfijnen wat schriftelijke bronnen suggereren.
- Lama's grazen vrij op enkele grasterrassen van Machu Picchu en helpen het gras kort te houden. Het omringende heiligdom beschermt ook honderden vogelsoorten en veel soorten orchideeën, die goed gedijen in de koele, mistige lucht van het wolkenbos.
Hoe de Inca een stad op een berghelling bouwden
Machu Picchu ligt op een berghelling op ongeveer 2.430 meter boven zeeniveau, hoog boven de Urubamba-rivier in zuidelijk Peru. Het werd in de 15de eeuw gebouwd, zeer waarschijnlijk als koninklijk landgoed voor de Incakeizer Pachacuti, en was thuis voor enkele honderden mensen, inclusief bedienden en ambachtslieden. Het werd binnen ongeveer een eeuw verlaten, rond het moment van de Spaanse verovering, en de Spanjaarden hebben het nooit vastgelegd, wat hielp dat de gebouwen behouden bleven. Het werd in 1983 een UNESCO-werelderfgoedplaats.
Metselwerk zonder mortel
De Inca gebruikten verschillende bouwstijlen voor verschillende doeleinden. Tempels en koninklijke gebouwen waren gemaakt van fijngesneden granietenblokken, zo nauwkeurig gevormd dat een meslem niet tussen hen kan glijden. Gewone huizen en opslagruimten gebruikten ruwere stenen die met klei werden gehouden. Een groot deel van het graniet kwam van de berghelling zelf, waar een groevaria nog steeds te zien is. Werknemers vormden de steen met hardere hamerstenen, en muren leunen vaak licht naar binnen, wat samen met de trapeziumvormige openingen ze stabieler maakt.
Water en terrassen
Het water van de stad kwam uit een bron op de berghelling, gevoerd door een stenen kanaal naar een serie van 16 fonteinen, een voor een langs een trap omlaag. Rond de gebouwen werden honderden terrassen in de hellingen uitgehouwen. Ze boden vlakke grond voor gewassen zoals maïs en aardappelen, maar waren net zo belangrijk voor engineering: lagen van aarde, zand en grind lieten regen doordringen en veilig afvloeien, wat voorkomt dat aardverschuivingen de stad de berg af meeslepen.
Het beschermen van de site
Machu Picchu ontvangt grote aantallen bezoekers, dus Peru beperkt hoeveel dagelijks kunnen binnenkomen en verkoopt getimede kaartjes voor vaste routes door de ruïnes. De meeste mensen komen met de trein naar de stad Aguas Calientes, nemen dan een bus op een kronkelig pad omhoog, terwijl anderen het Incaroute wandelen met licentiehouders en vergunningen. Het beklimmen van Huayna Picchu vereist een apart kaartje, en het aantal wordt strak gecontroleerd omdat het pad steil en smal is.