Jak dobrze znasz Taj Mahal?
Wszyscy wiedzą, kto go zbudował i dlaczego. Te sześć pytań idzie głębiej — w kamień, optyczne iluzje, dzień zamknięcia w tygodniu i jedną przerwę w jego doskonałej symetrii.
Czy wiesz?
- Dwa mauzoleja, które odwiedzający widzą w głównej komorze, to puste cenotafy. Prawdziwe groby Mumtaz Mahal i Szaha Jahana znajdują się w spokojniejszej krypcie bezpośrednio poniżej, zgodnie z tradycją, że rzeczywiste groby powinny być zwykłe, podczas gdy górna komora nosi bogatą dekorację.
- Taj Mahal otwiera się do nocnego zwiedzania w noc pełni księżyca i przez dwie noce przed i po niej, z wyjątkiem piątków i okresu Ramadanu. Małe grupy są wpuszczane na pół godziny naraz, aby zobaczyć biały marmur świecący w świetle księżyca.
- Popularna legenda mówi, że Shah Jahan planował czarny marmurowy bliźniak po drugiej stronie rzeki. Wykopaliska w Mehtab Bagh znalazły ogród z dużym basenem, który musiał odbijać obraz Taj Mahal, a poczerniałe kamienie tam okazały się być białym marmurem pociemniałym przez czas.
Wewnątrz mauzoleum słynnego na cały świat
Taj Mahal stoi na południowym brzegu rzeki Jamuna w Agrze. Mogucki cesarz Shah Jahan rozkazał jego budowę jako mauzoleum dla swojej żony Mumtaz Mahal, która zmarła w 1631 roku, a prace nad kompleksem trwały przez około dwie dekady. Historycy szacują, że około 20 000 pracowników brało udział, od cieśli kamiennych i murarzy do kaligrafów i artystów zajmujących się inkrustacją. Został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1983 roku i przyciąga co roku miliony odwiedzających.
Materiały z całego świata
Główny budynek jest okryty białym marmurem z Makrany w Radżastanie, oddalonym o ponad 300 kilometrów, który był przewożony do Agry wozami zaprzęganymi wołami, a tradycja mówi także słoniami. Tradycyjne relacje twierdzą, że wstawiane kamienie pochodziły z całej Azji: jaspis z Pendżabu, jadeit i kryształy z Chin, turkusy z Tybetu, lazuryt z Afganistanu i karneol z Arabii. Marmur zmienia kolor w ciągu dnia, wyglądając różowawym o świcie, jasno białym w południe i złocistym w wieczornym świetle.
Ogród zaprojektowany jako raj
Mauzoleum stoi na końcu charbagh, ogrodu podzielonego na cztery części kanałami wodny, układ powiązany z perskimi opisami raju. Niezwykle, mauzoleum stoi na krawędzi ogrodu przy rzece, a nie w jego centrum. Meczet z czerwonego piaskowca stoi po jego zachodniej stronie, a po wschodniej stronie znajduje się pasujący do niego budynek zwany jawab, czyli „odpowiedź“, zbudowany głównie po to, aby zachować symetrię widoku. Po drugiej stronie rzeki leży Mehtab Bagh, Ogród Księżycowy, wyrównany z mauzoleum.
Ochrona marmurowego zabytku
Zanieczyszczenie powietrza zagraża marmurom, które powoli żółkną, gdy osadza się na nich pył i sadza. W 1996 roku Najwyższy Sąd Indii ograniczył branże zanieczyszczające w chronionym obszarze o powierzchni około 10 400 kilometrów kwadratowych wokół zabytku, znanym jako Taj Trapezium Zone. Pojazdy na benzynę i olej napędowy nie mogą wjeżdżać bezpośrednio przy kompleksie, a odwiedzający przechodzą ostatni odcinek pieszo lub pojazdem elektrycznym. Konserwatorzy również monitorują fundamenty, które zależą od poziomu rzeki i gruntu poniżej.