Quiz o animacji japońskiej
Nazwa Ghibli pochodzi spoza Japonii, tak jak wiele faktów z historii anime.
Test wiedzy o samej animacji japońskiej: jej pionierach, studiach, słownictwie branżowym i sposobie produkcji seriali. Pytania nie dotyczą fabuł, więc nie będą spoilery dla żadnego serialu.
Czy wiesz?
- Komedia rodzinna „Sazae-san“ jest emitowana w Japonii co tydzień od 1969 roku i została uznana przez Księgę Rekordów Guinnessa za najdłużej emitowany serial animacyjny. Był to również ostatni duży serial ciągle malowany na celuloidzie, przechodzący w pełni na produkcję cyfrową dopiero w 2013 roku.
- Osamu Tezuka, często nazywany bogiem mangi, odbył szkolenie jako lekarz i posiadał dyplom medyczny, choć nigdy nie praktykował. Narysował szacunkowe 150 000 stron w swoim życiu, a duże, wyraziste oczy kojarzące się z anime zawdzięczają wiele jego miłości do wczesnych amerykańskich kreskówek.
- Wiele seriali umiejscowionych jest w rzeczywistych, starannie narysowanych miejscach, a fani podróżują, aby je znaleźć, zwyczaj znany w Japonii jako pielgrzymka do świętych miejsc. Małe miasta, które pojawiają się w popularnych serialach, zanotowały ostre wzrosty liczby odwiedzających, a niektóre drukują teraz mapy dla turystów anime.
Jak anime stało się globalną formą sztuki
W japonszczyźnie słowo anime to po prostu skrót od „animation“ (animacja) i obejmuje kreskówki z każdego kraju. Poza Japonią oznacza animację stworzoną w Japonii. Najstarsza zachowana japońska animacja filmowa pochodzi z 1917 roku. Nowoczesna branża przyjęła obecny kształt po założeniu studia animacyjnego Toei w 1956 roku z celem tworzenia kolorowych filmów pełnometrażowych, a pierwszy z nich, „Opowieść o Białym Wężu“, pojawił się w 1958 roku.
Od mangi na ekran
Większość seriali anime to adaptacje. Wiele zaczyna się jako manga, komiksy publikowane rozdział po rozdziale w grubych cotygodniowych lub comiesięcznych magazynach, a inne pochodzą z powieści lub gier. Określenia shonen, shojo, seinen i josei nie opisują gatunków; określają grupę docelową czytelników magazynu, od chłopców i dziewczyn po dorosłych mężczyzn i kobiety. Serial zwykle finansuje komisja produkcyjna, grupa firm takich jak wydawnictwo, nadawca i wytwórnia muzyczna, które dzielą koszty i ryzyko.
Jak powstaje odcinek
Produkcja rozpoczyna się od scenariusza i storyboardu, który ustala każny kadr. Animatorzy kluczowi rysują najważniejsze pozy ruchu, a animatorzy in-between dodają rysunki, które je łączą. Tła są malowane osobno. Do końca lat 90. każny kadr był malowany ręcznie na przezroczystej folii; dzisiaj rysunki są skanowane lub tworzone cyfrowo, a kolorowanie odbywa się na komputerze. Fani używają słowa sakuga dla scen, w których ruch jest szczególnie bogaty i starannie narysowany.
Dotarcie na świat
Japońskie seriale były sprzedawane za granicę od lat 60., zwykle z dubbingiem i często tak mocno przerobione, że widzowie nie wiedzieli, skąd pochodzą. To się zmieniło pod koniec lat 80. i w latach 90., gdy filmy i seriale zaczęto otwiercie reklamować jako japońskie. Wideo domowe, kluby fanów wymieniające taśmy z domowymi napisami, a później internetowe transmisje strumieniowe, które mogą wydać odcinek na całym świecie w ciągu godzin od emisji w Tokio, zamieniły branżę domową w globalną.