แบบทดสอบเรื่องอนิเมะ

วิธีที่อนิเมะกลายเป็นศิลปะแบบสากล

ในภาษาญี่ปุ่น คำว่า anime เป็นเพียงรูปแบบย่อของ 'animation' และครอบคลุมภาพเคลื่อนไหวจากประเทศใดๆ ในที่อื่นๆ มันมาหมายถึงภาพเคลื่อนไหวที่สร้างขึ้นในญี่ปุ่น หนังภาพเคลื่อนไหวญี่ปุ่นที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังรอดชีวิตมีอายุตั้งแต่ปี 1917 อุตสาหกรรมสมัยใหม่ก่อตัวขึ้นหลังจากสตูดิโอภาพเคลื่อนไหวของ Toei ก่อตั้งในปี 1956 โดยมีจุดมุ่งหมายในการสร้างฟีเจอร์หนังสีซึ่งครั้งแรกคือ 'The Tale of the White Serpent' ปรากฏในปี 1958

จากมังงะไปยังหน้าจอ

ซีรีส์อนิเมะส่วนใหญ่เป็นการดัดแปลง หลายชุดเริ่มต้นเป็นมังงะ การ์ตูนที่เผยแพร่บทต่อบทในนิตยสารสัปดาห์หนาหรือรายเดือน ในขณะที่คนอื่นๆ มาจากนวนิยายหรือเกม ป้ายกำกับ shonen shojo seinen และ josei ไม่ได้อธิบายประเภท พวกเขาตั้งชื่อผู้อ่านที่นิตยสารมุ่งหมายไปทีเด็กชายและหญิงไปจนถึงผู้ชายและสตรีผู้ใหญ่ ซีรีส์มักจะได้รับการสนับสนุนจากคณะกรรมการฝ่ายผลิตภาพซึ่งเป็นกลุ่มของ บริษัท เช่น สำนักพิมพ์ ผู้ออกอากาศ และป้ายเพลงที่แบ่งปันต้นทุนและความเสี่ยง

วิธีการสร้างตอน

การผลิตเริ่มต้นด้วยสคริปต์และเรื่องราวที่ตัดสินชะตากรรมของทุกชะตา คนเคลื่อนไหวเคลื่อนไหวขั้นต่ำวาดท่าทีที่สำคัญที่สุดของการเคลื่อนไหว และนักวาดภาพระหว่างกลางเพิ่มภาพวาดที่เชื่อมต่อพวกมัน พื้นหลังถูกวาดแยกกัน จนถึงปลายทศวรรษ 1990 แต่ละเฟรมถูกวาดด้วยมือบนแผ่นใสโปร่งใจ วันนี้ภาพวาดถูกสแกนหรือสร้างขึ้นแบบดิจิทัลและระบายสีโดยคอมพิวเตอร์ แฟนๆ ใช้คำว่า sakuga สำหรับฉากที่การเคลื่อนไหวอุดมไปด้วยเป็นพิเศษและวาดอย่างระมัดระวัง

ถึงโลก

ซีรีส์ญี่ปุ่นขายให้ต่างประเทศตั้งแต่ปี 1960 มักจะปล่อยเสียงและมักแก้ไขอย่างหนักจนผู้ชมไม่รู้ว่ามาจากไหน มันเปลี่ยนแปลงในปลายทศวรรษ 1980 และ 1990 เมื่อหนังและซีรีส์เริ่มตลาดอย่างเปิดเผยว่าเป็นญี่ปุ่น วิดีโอที่บ้าน ชมรมแฟนโครงการต่อบทที่มีคำบรรยายทำด้วยมือสำเร็จ และต่อมาการสตรีมออนไลน์ซึ่งสามารถปล่อยตอนไปทั่วโลกภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังการออกอากาศโตเกียว เปลี่ยนอุตสาหกรรมในประเทศเป็นอุตสาหกรรมระดับโลก