คุณรู้จักเรื่องเกี่ยวกับ อาหารอิตาลีแค่ไหน?

กฎเกณฑ์และภูมิภาคของการปรุงอาหารอิตาลี

ปรุงอาหารอิตาลีคือเวกเตอร์ของปรุงอาหารภูมิภาค เป็นเวลาหลายศตวรรษที่อิตาลีแบ่งออกเป็นรัฐแยกต่างหาก และแต่ละภูมิภาคพัฒนาจานอาหารตามส่วนผสมท้องถิ่น: เนยและข้าวในเหนือ น้ำมันมะกอกและมะเขือเดือยในใต้ อาหารทะเลตามชายฝั่งยาว อิตาเลียนจำนวนมากยังคงระบุอาหารของพวกเขาโดยภูมิภาคหรือเมืองก่อน ไม่ใช่โดยประเทศ

อาหารที่ได้รับการคุ้มครอง

อิตาลีมีผลิตภัณฑ์อาหารที่มีการกำหนดต้นกำเนิดที่ได้รับการคุ้มครองในสหภาพยุโรป มากกว่าประเทศอื่นเกือบทั้งหมด ชื่อเช่นพาร์มิจิยาโน เรจจิอาโน โปรชูตโต ดิ พารมา และมอซซาเรลลา ดิ บูฟาลา กัมปานา สามารถใช้ได้โดยผู้ผลิตในพื้นที่เฉพาะที่เป็นไปตามวิธีการดั้งเดิมอย่างเข้มงวด ตั้งแต่สิ่งที่วัวกิน ไปจนถึงระยะเวลาที่ชีสพักผ่อน

ความเรียบง่ายเป็นหลักการ

จานอาหารอิตาลีคลาสสิกจำนวนมากใช้เพียงหยิบมือเต็มไป ของส่วนประกอบ พ่อครัวเน้นคุณภาพมากกว่าน้ำซอสที่ซับซ้อน: น้ำมันมะกอกดี มะเขือเดือยสุกสด โหระพากิสดใหม่ และพาสต้าที่ปรุงอย่างระมัดระวัง นี่คือเหตุผลว่าทำไมการโต้เถียงเกี่ยวกับสูตรที่ 'แท้จริง' จึงมีความเลือดร้อน — การเปลี่ยนแปลงหนึ่งส่วนประกอบ เปลี่ยนจานทั้งหมด

รูปร่างพาสต้าที่มีจุดประสงค์

มีรูปร่างพาสต้าหลายร้อยรูป และแต่ละรูปมักจะจับคู่กับน้ำซอสบางชนิด รูปร่างเป็นหลุมเก็บน้ำซอสหนาๆ สปาเก็ตตี้ยาวบาง เหมาะสำหรับน้ำมันและซอสมะเขือเดือย และริบบิ้นแบนราวกับทาเกียเตลล์ใช้ได้กับซอสเนื้อสีแดง รูปร่างส่งผลกระทบต่อความหนืดของซอสต่อแต่ละคำพูด

อาหารอิตาลีในต่างประเทศ

อิเมตรันท์ชาวอิตาลีพามาปรุงอาหารของพวกเขาไปยังอเมริกาและไกลออกไป ซึ่งปรับให้เข้ากับส่วนประกอบใหม่ จานอาหารชื่นชอบในต่างประเทศ เช่นสปาเก็ตตี้กับลูกชิ้น นั้นพบมากกว่าในอิตาลีมากกว่าในตัวมันเอง — การเตือนว่าอาหารวัฒนาการอยู่เสมอเมื่อผู้คนย้ายไป

จังหวะของอาหารอิตาลี

อาหารอิตาลีแบบดั้งเดิมปฏิบัติตามลำดับ: อันตี้พาโสต้อเริ่มต้น ปรีโมของพาสต้า ข้าว หรือซุป ปรีโมของเนื้อสัตว์หรือปลา พร้อมกับจานข้างอย่าง คอนทอร์โน และสุดท้ายคือของหวานและกาแฟ คนส่วนน้อยกินทุกคอร์สในวันธรรมดา แต่โครงสร้างอธิบายว่าทำไมพาสต้ามักจึงเสิร์ฟเป็นคอร์สแรก แทนที่จะเป็นจานหลักขนาดใหญ่ อย่างที่เป็นในต่างประเทศ