Ne kadar iyi tanıyorsunuz İtalyan yemeklerini?

İtalyan mutfağının kuralları ve bölgeleri

İtalyan mutfağı gerçekte bölgesel mutfakların bir koleksiyonudur. Yüzyıllar boyunca İtalya ayrı devletlere bölünmüştü ve her alan yerel malzemelere dayalı yemekler geliştirdi: kuzeyde tereyağı ve pirinç, güneyde zeytinyağı ve domates, uzun sahil boyunca deniz ürünleri. Pek çok İtalyan yiyeceğini hala ülkeden ziyade bölge veya şehre göre tanımlar.

Korunan yiyecekler

İtalya, Avrupa Birliği'nde korunan menşei unvanına sahip gıda ürünlerinde hemen hemen başka herhangi bir ülkeden daha fazlasına sahiptir. Parmigiano Reggiano, Prosciutto di Parma ve Mozzarella di Bufala Campana gibi adlar yalnızca belirli bölgelerdeki üreticiler tarafından, ineklerin ne yediğinden peynirler ne kadar dinlendiğine kadar katı geleneksel yöntemleri takip ederek kullanılabilir.

Bir ilke olarak basitlik

Pek çok klasik İtalyan yemeği yalnızca bir avuç malzeme kullanır. Aşçılar karmaşık soslar yerine kaliteye odaklanır: iyi zeytinyağı, olgun domates, taze fesleğen ve dikkatli pişirilmiş makarna. Bunun için 'autantik' reçeteler hakkındaki tartışmaların neden bu kadar tutkulu olabileceği açıktır — bir malzemeyi değiştirmek tüm yemeği değiştirir.

Bir amaçla tasarlanmış makarna şekilleri

Yüzlerce makarna şekli vardır ve her biri geleneksel olarak belirli soslarla eşleştirilir. Rigatoni gibi çizgili şekiller kıvamlı sosları tutar, ince uzun spaghetti yağ ve domates soslarına uyar ve tagliatelle gibi düz şeritler zengin et soslarıyla iyi çalışır. Şekil, her ısırıkta ne kadar sos yapışacağını etkiler.

Yurtdışındaki İtalyan yemekleri

İtalyan göçmenler mutfaklarını Amerika'ya ve başka yerlere taşıdılar; burada yeni malzemelere uyarlandılar. Yurtdışında ünlü olan spaghetti köfteli gibi bazı yemekler İtalya içinde olduğundan çok daha yaygındır — insanlar hareket ettikçe mutfakların gelişmeye devam ettiğine dair bir anıştırma.

Bir İtalyan yemeğinin ritimleri

Geleneksel bir İtalyan yemeği şu sırayı takip eder: başlamak için antipasto, makarna, pirinç veya çorba primo, et veya balık secondo ve contorno adı verilen yan yemek, ve sonunda tatlı ve kahve. Birkaç kişi normal bir hafta içinde her kursu yemese de, yapı neden makarnanın yurtdışında olduğu gibi büyük bir ana yemek yerine genellikle bir ilk kurs olarak sunulduğunu açıklar.