Jesteś introwertyką czy ekstrawertyką?
Introwersja i ekstrawersja dotyczą tego, skąd czerpiesz energię — z czasu dla siebie czy spędzania go z innymi ludźmi. Odpowiedz szczerze na sześć pytań na podstawie tego, co zwykle czujesz, aby zobaczyć, gdzie znajdujesz się w spektrum.
Czy wiesz?
- Carl Jung opisał introwersjię i ekstrawersjię w swojej książce z 1921 roku „Typy psychologiczne“. Wierzył także, że nikt nie jest czysto jednym lub drugim, i że każdy ma oba tendencje w pewnym stopniu.
- Niektóre badania sugerują, że introwertyści i ekstrwertyści reagują inaczej na stymulację. W jednym klasycznym eksperymencie introwertyści wydzielali więcej śliny niż ekstrwertyści, gdy sok z cytryny był umieszczany na ich językach, co naukowcy wiązali z wyższą czułością na stymulację.
- Wielu słynnych artystów opisuje się jako introwetyków. Mogą być pewni siebie na scenie, ale potrzebują czasu na regenerację później, co pokazuje, że introwersja dotyczy regeneracji, a nie niemożności wykonania lub przemawiania publicznie.
Co naprawdę oznaczają introwersja i ekstrawersja
Introwersja i ekstrawersja opisują, skąd ludzie mają tendencję do czerpania energii. Ekstrwertyści zwykle czują się energizowani aktywnością społeczną, a introwertyści regenerują się w ciszy, sam na sam. Te idee spopularyzował szwajcarski psychiatra Carl Jung w latach 20. XX wieku, a dziś ekstrawersja jest jedną z pięciu głównych cech osobowości badanych przez psychologów w powszechnie stosowanym modelu „Big Five“.
Spektrum, a nie dwa pudełka
Większość ludzi nie jest całkowicie introvertyczna ani ekstrawertyczna. Naukowcy odkrywają, że wyniki w ekstrawersji tworzą zakres, przy czym wielu ludzi znajduje się gdzieś pośrodku. Osoby z tej strefy środkowej są często określane jako ambiwertyści. Mogą cieszyć się imprezami towarzyskimi i czasem samotnym, a także dostosowują swoje zachowanie w zależności od sytuacji i nastroju.
Introwertysta nie oznacza nieśmiałego
Nieśmiałość to uczucie niepokoju lub dyskomfortu w sytuacjach społecznych, podczas gdy introwersja to preferencja dla mniejszej stymulacji. Introwertysta może być pewny siebie i przyjazny, ale nadal wolać spokojny wieczór. Podobnie, ekstrawertysta może czuć się nieśmiały w nowych sytuacjach. Pomylenie tych dwóch idei prowadzi do wielu mitów na temat introwertyków.
Mocne strony po obu stronach
Introwertyści są często dobrymi słuchaczami, ostrożnymi myślicielami i potrafią się koncentrować przez długie okresy. Ekstrwertyści często z łatwością nawiązują kontakty, energizują zespoły i szybko myślą na głos. Udane zespoły zwykle czerpią korzyści z obu stylów, a wiele miejsc pracy projektuje teraz przestrzenie z obszarami ciszy oraz strefami współpracy.
Osobowość może się zmienić w ciągu czasu
Badania sugerują, że cechy osobowości są dość stabilne, ale nie stałe. Wiele osób z wiekiem staje się nieco bardziej introvertycznych, spokojniejszych i bardziej ugodowych. Ludzie mogą również działać wbrew swojej naturalnej preferencji, gdy jest to konieczne — introvertyczny nauczyciel może być żywy na lekcji, a następnie potrzebuje czasu na regenerację.
Wykorzystanie wyniku
Poznanie swojej preferencji może pomóc w zaplanowaniu czasu. Introwertyści mogą zaplanować spokojne przerwy po pracowicie spędzonych wydarzeniach, podczas gdy ekstrwertyści mogą zaplanować czas dla siebie po długich okresach samotnej pracy. Celem nie jest zmiana tego, kim jesteś, ale zrozumienie, co pomaga ci czuć się najlepiej i szacunek dla tego, że inni mogą potrzebować czegoś innego.