Ken je echt Kyoto?
Kyoto was meer dan duizend jaar lang de hoofdstad van Japan. Deze zes vragen gaan verder dan de checklist van tempels, tot de bedrijven, gebruiken, spreekwoorden en zomervuren van de stad.
Wist je dat?
- Saiho-ji, bekend als de Mosterntempel, heeft een tuin bedekt met meer dan 100 soorten mos. Om het te beschermen moeten bezoekers vooraf aanmelden en nemen meestal deel aan het overschrijven van een boeddhistische sutra met een borstel voordat zij de tuin mogen betreden.
- Nishiki Market, een smalle overdekte straat van ongeveer 400 meter lang, staat bekend als 'Kyoto's keuken'. Het verkoopt al ongeveer vier eeuwen vis en voedsel, en tegenwoordig bieden meer dan 100 winkels zuurkool, tofu, snoepgoed en keukenkniven aan zowel chefs als thuiskoks.
- Kyoto's tofu heeft een sterke reputatie, gedeeltelijk vanwege het zachte grondwater van de stad, dat zowel voor tofu als sake geschikt is. Yudofu, tofu zachtjes gestoofdin een pot met kombubrouillon, is een klassiek gerecht in de tempelwijken, vooral tijdens de koude Kyoto-winter.
Duizend jaar als hoofdstad
Kyoto diende van 794 tot 1868 als keizerlijke hoofdstad van Japan, toen de keizer naar Tokyo verhuisde. In die eeuwen werd het het centrum van hofcultuur, boeddhisme, ambachten en kunst. De stad herbergt ongeveer 1.600 boeddhistische tempels en honderden shintö-heiligdommen, en zeventien van haar locaties vormen samen met enkele in naburige steden één UNESCO Werelderfgoedlijst. Kyoto is ook een moderne stad met meer dan een miljoen inwoners, thuis van universiteiten en high-techbedrijven.
Een stad met een roosterplan
Centraal Kyoto volgt nog steeds het rooster van Heian-kyo, wat routeaanwijzingen ongewoon maakt. In plaats van te vertrouwen op straatnummers beschrijven lokale bewoners een plaats vaak door de dichtstbijzijnde kruising en voegen agaru, 'ga omhoog', toe voor het noorden, of sagaru, 'ga omlaag', voor het zuiden, met nishi-iru en higashi-iru voor het westen en oosten. Kinderen leren een traditioneel telmuziekje dat de oost-weststtraten op volgorde opsomtdat zij onthouden welke volgt als zij zuidwaarts door de stad lopen.
De wereld van geiko en maiko
Kyoto heeft vijf traditionele amusementswijken, hanamachi genaamd, inclusief Gion Kobu en Pontocho. Maiko trainen gedurende enkele jaren in muziek, dans en etiquette terwijl zij in een okiya wonen, een huis dat hen ondersteunt en traint. Zij dragen lange, slepen-de obi-sjerpen en stylen hun eigen haar, terwijl geiko meestal pruiken dragen en meer ingetogen kimono. Hun avondvoorstellingen in thehuizen zijn normaal alleen op uitnodiging, maar elk voorjaar voeren de wijken openbare dansshows op die iedereen kaartjes voor kan kopen.
Festivals door het jaar heen
Kyoto's kalender staat vol festivals. Het Gion Matsuri duurt de hele juli en is beroemd om zijn yamaboko-vlonders, sommige meer dan 20 meter hoog, die door teams mannen door de straten worden getrokken en in hoeken worden gedraaid door ze over gespleten bamboe te schuiven. De vlonderstoet staat op de UNESCO-lijst voor immaterieel erfgoed. In mei reconstrueert het Aoi Matsuri een hofprocessie uit de Heian-periode, en in oktober toont het Jidai Matsuri kostuums uit elke era van de geschiedenis van de stad.